Sociale Permacultuur – introductie

René Röell Met genoegen kondig ik onze eerste opleiding sociale permacultuur aan. Een opleiding die het doel heeft om sociale aspecten in het permacultuur ontwerp te betrekken. Helaas hebben maatschappelijke initiatieven, waaronder die van permaculturisten, maar al te vaak moeite effectief te zijn. Aan inzet en motivatie ligt het niet. Vaak staan interne conflicten het doel in de weg. Zeg maar gedoe op het sociale vlak. En daar valt best wat aan te doen.

Goed en effectief samenwerken in maatschappelijk verband is nog niet zo gemakkelijk. Door welvaart en een lang gekoesterd individualisme zijn we het een beetje verleerd. We hebben elkaar niet meer zo nodig, en onze wegen scheiden zich vaak bij het eerste spoor van sociaal ongenoegen. Dat is jammer, want als we iets willen bereiken, zullen we elkaar moeten helpen beter te worden. De broodnodige maatschappelijke verandering naar duurzaamheid zal voor een deel van sterk georganiseerde maatschappelijke organisaties moeten komen. Daar hebben we elkaar voor nodig.

Het goede nieuws is dat samenwerken ons in de genen zit. De mens is evolutionair gezien tot mens geworden door zijn vermogen tot samenwerken. We zijn “Super Cooperators”in de woorden van de bioloog Martin Nowak.* Het gaat er alleen maar om dit uitermate sterk ontwikkelde vermogen tot coöperatie niet in de weg te zitten en te stimuleren. In ons maatschappelijk bestel gebeurt ongewild helaas het tegendeel.

Doel van de opleiding sociale permacultuur is om inzicht te krijgen in de vragen rondom de sociale organisatie van maatschappelijke initiatieven. Vrijwel ieder permacultuur project heeft een sociale component. In het maken van een ontwerp is het essentieel dat ook deze sociale zone wordt “ontworpen”. Wie gaat de plannen uitvoeren? Hoe is de taakverdeling? Hoe verloopt de besluitvorming? Wat doe je met notoire dwarsliggers? In de opleiding gaan we dit soort vragen in kaart brengen en willen we principes formuleren, waarmee je ook de sociale kant kan ontwerpen.

Welke principes dat zijn, is nog een hele uitdaging en staat niet in steen gebeiteld. Als permacultuur ‘werken met de natuur’ is, dan is sociale permacultuur werken met de ‘menselijke natuur’. Dat is ongeveer de richting en dan kom je uit bij evolutionaire psychologie. Verder putten we zo breed mogelijk uit verschillende tradities die aansluiten bij permacultuur.  Denk aan Steven Covey – Seven Habits of Highly Effective People – , Scott Peck – Community Building – en Geweldloze Communicatie.

De opleiding sociale permacultuur start direct na de zomer en zal in eerste instantie vier gehele dagen omvatten. Data en plaats zijn nog niet bekend, maar het zal in Zutphen of omgeving zijn. Doelgroep zijn permaculturisten (met PDC of vergelijkbaar) die daadwerkelijk een maatschappelijk project onder handen hebben, dan wel op het punt staan er één te starten. Je brengt je eigen casus dus mee naar de opleiding.

Docent van de opleiding is Adriaan Bertens, van Inmens Samenspel. Adriaan is ervaren facilitator, vooral geïnspireerd door Scott Peck en Peter Block en ervaren als community builder. Zijn devies is dat sociale beweging op gang komt waar het radicale midden wordt gecultiveerd. We zullen het vooral SAMEN moeten doen.

De kosten van de opleiding houden we laag. Het optimaal aantal deelnemers ligt tussen de zes en acht. Opgave is nu al mogelijk via info@permacultuur.org

*Zie Martin Nowak: Super Cooperators. Evolution, Altruism and Human Behaviour, or Why We Need Each Other to Succeed (2011)

Comments are closed.